منوچهر خیاط

گشته از سیلاب غم چشمان من دریا

پدر من چه گویم بی تو از فردا و فرداها پدر

تکیه گاهی بودی و تنها امید و آرزو

پدر بی تو این دنیا ندارد رنگ شادی‌ها